مرشد بي ره

گم کرده ره مرشدان سرزمین من، هزاران سال است باید و نباید ذهن خویش را بیان کرده تا به قول خویش طی طریقی انجام داده و نور کمال را در وجود خویش دریابند، اما نه کمالی یافتند و نه کمالی باقی گذاردند! همواره ترسناکم از آن رو که یک روز چشم گشوده و خود را چون مرشدان بی ره  و بی معنا یابم. می نویسم لحظه لحظه همواری و  ناهمواری این مسیر بی چراغ را تا شاید به خاطر بسپارم روزی از کدام مسیر  و  برای چه راهی شده ام!